2 Aralık 2012 Pazar

Blog; seni seviyorum.

   İnsan bazen bir boşluğa düşüyor ve tutunacak dal arıyor. Bakınıyor çevresine. 
Böyle zamanlarda birinde izlediğim bir dizi aracılığı ile birkaç arkadaş edindim. O sıralar liseye yeni başlamıştım. Pek girişken değilimdir. Hatta hiç değilimdir. İşin aslı pek konuşmayı da sevmem. Sessizlik sakinlik isterim. Ama yalnız da kalamıyor insan. Elbet bir dosta ihtiyaç duyuyor. Bazen insana ailesi yetmiyor. Senin gibi düşünen birilerine gereksinim duyuyorsun. Düşüncelerini paylaşmak istiyorsun. Neyse işte başta sadece dizi muhabbeti yaptığım arkadaşlarla bir bakmışız dost olmuşuz. Dertlerimizi sevinçlerimi gelip ilk paylaştığımız kişiler olmuşuz. Çok farklı bir duygu aslında. Karşında daha hiç görmediğin biri var. Onunla sohbet ediyor bir yandan da sevgini veriyorsun.  

   Diyebilirsiniz sanal bir dostluk ne kadar gerçek olabilir ki diye. Bende öyle derdim. Ama insan bazı şeyleri içine girmeden anlamıyor. Şimdi düşüncelerim değişti. Elbette bu ortam güvenilir değil,ne olacağı belli olmaz ama bir yerde insanların niyetleri belli oluyor bence. Ya da Allah karşıma iyi insanlar çıkarmış diyeyim. Tabi çok uzun sürmedi kimi dostluklarım. Dağıldı gitti. Eski yakınlık kalmıyor. Bir yerden sonra soğuyor insanlar. Nedenini henüz bulamadım ama böyle. İnsanlar çeşit çeşit. Ne düşünürler anlayamıyorsun ki. Bir anda irtibatı kesiveriyorlar. Elin kolun bağlı kalıyor. Ne yapabilirsin ki? Belki de seni kandırdı. Belki de başına bir şey geldi. Belki de,belki de. Bilemiyorsun.

   Ama kimisiyle de hala görüşürüm -2 yıldır- Hala samimi bir dostluğumuz var. Araşırız,mesajlaşırız. Dertleşir,gülüşürüz. Yeni insanlar tanımak güzel. Her insan farklı bir dünya. İçinde nice güzellikler var,keşfedilmeyi bekliyor. Bloglar da böyle. İnsanların düşüncelerine kapı aralıyorlar. Okuyorsun,kiminde kendini buluyorsun,kiminde eğleniyorsun,kiminde tanımadığın biri için üzülüyorsun,kimi sana hayat dersi veriyor,kimi seni uyarıyor,kimi farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Uzaaar gider bu liste. İşte bu yüzden blogları severim,bir blogger olmadan önce de severdim. Düşüncelerin kat ettiği yollar,ulaştığı insanlar neresi kestiremiyorsun. Ve bu çok güzel bir duygu.

14 yorum:

  1. ne güzel yazmışsın ve ne kadar haklısın. "diyebilirsiniz sanal dostluk ne kadar gerçek olabilir diye." demişsin ama ben bunu demem. çünkü gerçek olduğunu biliyorum ve dost dediğim insanlara çok güveniyorum, belki gerçek hayattakilerden bile fazla. blogger olmak güzel, iyi insanlarla karşılaşmak güzel :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. O dostluğu yaşayanlar anlıyor ama bilmeyen için boş lakırdı. :)) Kesinlikle,gerçek hayattakilerden daha çok güveniyorum bende onlara. Daha doğal,daha içtenler. :))

      Sil
  2. Bazen bende de böyle oluyor.Okulda arkadaşımla şarkı sözü defteri tutuyoruz *.*

    YanıtlaSil
  3. bloglarda gerçek samimiyeti buldum ben hem kendi samimiyetimi hem başkalarının takipçilerine karşı olanını:DDben blogger arkadaşlarımı gerçek hayatla kıyaslamıyorum çok arkadaş arkadaştır bence tabi yakın arkadaş kategorileri de var arada selamlaştığın faln aynı normal hayat gibi moralim bozuk oluyo burdaki arkadaşlarım destek çıkıyo bi yorum havalara uçuruyo güven konusu da bazılarının sahteliğı belli oluyo sinsi sahtelerle de hiç rastlaşmadım çok şükür:))Allah ım güzel insanlarla karşılaştırsın her birimizi kesinlikle bu konu da çok şanslıyım beeen:DDD

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Katılıyorum yazdıklarına. Amiin,cümlemizi. :))

      Sil
  4. Blogu açtığımda sullicim nerede diye bakınıyordum bu güzel yazıya rastladım. Ne güzelde anlatmışsın, ne doğru cümleler kurmuşsun. Aslında sanal diye bir şeyde yok her şey insanın kendisinde bitiyor. Samimi olmak istiyorsan, gerçek olmak istiyorsan oluyorsun bu kişinin kendi insiyatifine kalmış ben bütün bloggerlarında öyle olduğuna inanıyorum çünkü burası herkesin kendi dünyası kendini en rahat hissettiği yer bu yüzden sana katılıyorum blogumu seviyorum blog arkadaşlarımı seviyorum :)kalemine, yüreğine sağlık canım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle güzel yorumunla yüzümü güldürdüğün için teşekkür ederiim. :)) Aynen öyle,etrafımızdaki insanların bir çoğu maskelerini takınmışken burası çok daha gerçek.
      Kimi zaman çevremizdekilerle paylaşamadıklarımızı buraya yazıp rahatlıyoruz daha ne olsun. :) Ben de seni seviyorum diyesim geldi. ^_^ Teşekkür ederim tekrar. :))

      Sil
  5. Ne demek mutlu ettiysem ne mutlu bana bende seni seviyorum :))

    YanıtlaSil
  6. çok güzel anlatmışsın. hem içten hem sıcak hem de duygulu. evet insan insandır blogda da belli olur değil mi. ben de çok sessiz, sıfır girişkenim. yalnızlığa bayılıyorum ama. netten dostlarım olmadı hiç. senin olmuş bi kısmı sürüyomuş. olabilir ki neden olmasın. kişilere bağlı. sen de pek sevdiğim korecanlardansın, nedense kore severlerde bi şirinlik oluyor. böle giderse hepimiz çinguşka olucez.
    :)

    YanıtlaSil